ساعت 13 و 20 دقیقه شیراز مجتمع غزال 1

در خیالات خودم در زیر بارانی که نیستمی رسم با تو به خانه، از خیابانی که نیستمی نشینی روبرویم، خستگی در می کنیچای می ریزم برایت، توی فنجانی که نیستباز می خندی و می پرسی که حالت بهتر استباز می خندم که خ

"منم آن شکسته سازی که توام نمینوازی"که فغان کنم ز دستی که گسسته تار ما را

کاش آدمها دانه های دل شان پیدا بود ... کاش می توانستم دلم را بسرایم کاش می توانستم دلم را بشکافم کاش دلم ...

به خداحافظی تلخ تو سوگند، نشدکه تو رفتی و دلم ثانیه ای بند نشدلب تو میوه ممنوع، ولی لبهایمهر چه از طعم لب سرخ تو دل کند، نشدبا چراغی همه جا گشتم و گشتم در شهرهیچ کس، هیچ کس اینجا به تو مانند نشدهر کسی در دل من جای خودش را داردجانشین تو در این سینه، خداوند نشدخواستند از تو بگویند شبی شاعرهاعاقبت با ق...

چیزی که از من خواستی، جز دل بریدن نیستچیزی مخواه از من که در اندازه ی من نیست….دنبال آرامش مگرد ای رود سرگردانچیزی که در دریا نباشد در تو قطعا نیست.گاهی برای گریه کردن بس که تنهاییجایی برایت بهتر از آغوش دشمن نیست….پیراهنم روزی گواهی می دهد پاکمای عشق! خیلی وقت ها پاکی به دامن نیست.در عشق باید پر تح...

آن چه از هجران تو بر جان ناشادم رسیداز گناه اولین بر حضرت آدم رسید گوشهگیری کردم از آوازهای رنگرنگزخمهها بر ساز دل از دست بیدادم رسیدقصه شیرین عشقم رفت از خاطر ولیکوهی از اندوه و ناکامی به فرهادم رسید مثل شمعی محتضر آماج تاریکی شدمتیر آخر بر جگر از چلهی بادم رسید شب خرابم کرد اما چشمهای روشنتبا

من اگر کامروا گشتم و خوشدل چه عجب مستحق بودم و اینها به زکاتم دادند

نثار روي تو هر برگ گل که در چمن است فداي قد تو هر سروبن که بر لب جوسترخ تو در دلم آمد مراد خواهم يافت چرا که حال نکو در قفاي فال نکوست

دیشب نفسم بوی تو بود و تو نبودیدل مست سر كوی تو بود و تو نبودی از حنجره ی عشق صدای تو شنیدمگوشم به هیاهوی تو بود و تو نبودی بر شاخه ی گلبوته ی تن تا نفسی داشتدل قمری یاهوی تو بود و تو نبودی بر گونه ی من گرد غریبانه مهتابآمیخته با بوی تو بود و تو نبودی وقتی غزل چشم سیاه تو سرودمشب مطلع گیسوی تو بود

من را به غیر عشق به نامی صدا نکن غم را دوباره وارد این ماجرا نکن بیهوده پشت پا به غزلهای من نزن با خاطرات خوب من اینگونه تا نکن موهات را ببند دلم را تکان نده در من دوباره فتنه و بلوا به پا نکن من در کنار توست اگر چشم وا کنی خود را اسیر پیچ و خم جاده ها نکن بگذار شهر سرخوش زیبائیت شود تنها به وصف

در آغوشت اگر جا هست خوابم کن اگر نه، با زبان خوش جوابم کن وجود من بنای بی مجوز بود شما حق داشتی، حالا خرابم کن

روی پیراهن ات یک دیوار بدوززیر سایه اش دوباره و دوباره با هم آشنا می شویمپنهانی باید اعتراف کنمبا فکر دوباره دیدن ات خوش ام

تار و پود هستی ام بر باد رفت اما نرفتعاشقی ها از دلم دیوانگی ها از سرم